حوا ....

حسرت های بزرگ از چیزهای کوچک آغاز می شوند. ریشه می گیرند و می شوند یک تقدیر محکم. از چیز های خیلی خیلی کوچک.مثل روزهای اول دیدنت. بر دل نشستنت. نجیب بودنت. مثل در زدنت. مثل آمدنت به دلی که مستعد دل بستن است. حسرت ها ساده شروع می شوند و به جان کندنی با تو دفن می شوند.حسرت ها نفس گیر تر از دود سیگارند و برنده تر از چاقوی زنجانی.حسرت ها درست از لبخندت آغاز می شوند.از یقین من به خواستنت تا پابند نبودن دلت به ماندن. دروغ چرا جان من ؟! وقتی دلت پا پا می کند سمت در چرا دست دست کردن؟ حسرت یعنی من .حسرت یعنی سلام اولت .حسرت یعنی خداحافظ آخرت. حسرت یعنی یک دل سیر نگاهت نکردن. حسرت یعنی قورت دادن تمام حرف های عاشقانه معمول. حسرت یعنی هیچ مرگت نباشد ولی بغض پایه ثابت لحنت بشود. حسرت یعنی پاییز عزم کرده بیاید و تو نه ! به آیه های کتاب خدا حسرت یعنی  لجبازی نگاهت و چشم هایی که هیچ وقت رام نمی شوند...

+یک عمر جدایی به هوای نفسی وصل           گیرم که جوان گشت زلیخا به چه قیمت ؟

/ 0 نظر / 27 بازدید